W środę popielcową 18.02. o 19³⁰ w naszym kościele sprawowana była Msza święta, podczas której posługiwała wspólnota Tabitha. Tegoroczna środa popielcowa była również pierwszym dniem rekolekcji wielkopostnych w stadnickiej parafii. W ciągu dnia zaplanowanych było kilka Mszy świętych, dając parafianom możliwość wspólnego wejścia w ten czas łaski i duchowej odnowy.

Środa popielcowa rozpoczyna w Kościele czas wielkiego postu — czterdziestodniową drogę przygotowania do świąt Zmartwychwstania Pańskiego. To szczególny moment zatrzymania się, refleksji nad własnym życiem oraz podjęcia na nowo wysiłku modlitwy, postu i jałmużny. Obrzęd posypania głów popiołem przypomina o kruchości ludzkiego życia, ale jednocześnie jest znakiem nadziei i wezwania do przemiany serca.

Wielki Post to nie tylko tradycja, ale przede wszystkim zaproszenie do pogłębienia relacji z Bogiem i drugim człowiekiem. To czas, w którym Kościół w sposób szczególny przypomina o potrzebie nawrócenia i powrotu do Ewangelii.

Słowo Boże wskazuje nam: Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko (Iz 55,6). Czas wielkiego postu jest szczególnym momentem takiego szukania Boga. To okres, w którym Kościół daje nam przestrzeń do zatrzymania się, wyciszenia i spojrzenia w głąb własnego serca. Przez modlitwę, post i jałmużnę uczymy się na nowo rozpoznawać Jego obecność w codzienności.

Wielki Post przypomina nam, że Bóg nie oddala się od człowieka — przeciwnie, to On pierwszy wychodzi nam naprzeciw i daje się odnaleźć. Stwarza nam okazję do powrotu, do uporządkowania życia i do odkrycia kim naprawdę jesteśmy w Jego oczach. To czas, w którym możemy na nowo odnaleźć nie tylko Boga, ale także samych siebie.

Serdecznie zapraszamy wszystkich parafian do udziału w liturgii oraz w nabożeństwach drogi krzyżowej, aby ten wielki post stał się czasem prawdziwej przemiany serca i umocnienia wiary.