23. niedziela zwykła
|
||||
|
Pierwsze czytanie |
Ez 33, 7–9 | |||
|
Czytanie z Księgi proroka Ezechiela Tak mówi Pan: Oto słowo Boże. |
||||
|
Psalm responsoryjny |
Ps 95 (94), 1–2. 6–7c. 7d–9 (R.: por. 7d-8a) | |||
|
Słysząc głos Pana, serc nie zatwardzajcie. Przyjdźcie, radośnie śpiewajmy Panu, Przyjdźcie, uwielbiajmy Go, padając na twarze, Obyście dzisiaj usłyszeli głos Jego: |
||||
|
Drugie czytanie |
Rz 13, 8–10 | |||
|
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian Bracia: Oto słowo Boże. |
||||
|
Śpiew przed ewangelią |
Por. 2 Kor 5, 19 | |||
|
Alleluja, alleluja, alleluja. W Chrystusie Bóg pojednał świat z sobą, |
||||
|
Ewangelia |
Mt 18, 15–20 | |||
|
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza Jezus powiedział do swoich uczniów: Jeśli zaś nie usłucha, weź z sobą jeszcze jednego albo dwóch, żeby na słowie dwóch albo trzech świadków oparła się cała sprawa. Jeśli i tych nie usłucha, donieś Kościołowi. A jeśli nawet Kościoła nie usłucha, niech ci będzie jak poganin i celnik. Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, cokolwiek zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie. Dalej, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli dwóch z was na ziemi zgodnie o coś prosić będzie, to wszystko otrzymają od mojego Ojca, który jest w niebie. Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich». Oto słowo Pańskie. |
||||
24. niedziela zwykła
|
||||
|
Pierwsze czytanie |
Syr 27,30–28,7 | |||
|
Czytanie z Mądrości Syracha Złość i gniew są obrzydliwościami, których trzyma się grzesznik. Tego, kto się mści, spotka pomsta od Pana, On grzechy jego dokładnie zachowa w pamięci. Odpuść przewinę bliźniemu, a wówczas, gdy błagać będziesz, zostaną ci odpuszczone grzechy. Gdy człowiek żywi złość przeciw drugiemu, jakże u Pana szukać będzie uzdrowienia? Nie ma on miłosierdzia nad człowiekiem do siebie podobnym, jakże błagać będzie o odpuszczenie swoich własnych grzechów? Sam, będąc ciałem, trwa w nienawiści, któż więc zyska dla niego odpuszczenie grzechów? Pamiętaj o rzeczach ostatecznych i przestań nienawidzić — o rozkładzie ciała, o śmierci, i trzymaj się przykazań! Pamiętaj o przykazaniach i nie miej w nienawiści bliźniego — o przymierzu Najwyższego, i daruj obrazę! Oto słowo Boże. |
||||
|
Psalm responsoryjny |
Ps 103 (102), 1b–2. 3–4. 9–10. 11–12 (R.: por. 8a) | |||
|
Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia. Błogosław, duszo moja, Pana, On odpuszcza wszystkie Twoje winy Nie zapamiętuje się w sporze, Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, |
||||
|
Drugie czytanie |
Rz 14, 7–9 | |||
|
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian Bracia: Oto słowo Boże. |
||||
|
Śpiew przed ewangelią |
J 13, 34 | |||
|
Alleluja, alleluja, alleluja. Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali, |
||||
|
Ewangelia |
Mt 18, 21–35 | |||
|
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?» Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy. Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać. Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował. Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu. Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło. Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu. Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu». Oto słowo Pańskie. |
||||
17 stycznia 2021 00:00