17. niedziela zwykła
|
||||
|
Pierwsze czytanie |
1 Krl 3, 5. 7–12 | |||
|
Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej W Gibeonie Pan ukazał się Salomonowi w nocy, we śnie. Wtedy Bóg rzekł: «Proś o to, co mam ci dać». A Salomon odrzekł: «O Panie, Boże mój, Ty ustanowiłeś królem Twego sługę w miejsce Dawida, mego ojca, a ja jestem bardzo młody i nie umiem rządzić. Ponadto Twój sługa jest pośród Twego ludu, który wybrałeś, ludu mnogiego, którego nie da się zliczyć ani też spisać z powodu jego mnóstwa. Racz więc dać Twemu słudze serce rozumne do sądzenia Twego ludu i rozróżniania dobra od zła, bo któż zdoła sądzić ten lud Twój tak liczny?» Spodobało się Panu, że właśnie o to Salomon poprosił. Bóg więc mu powiedział: «Ponieważ poprosiłeś o to, a nie poprosiłeś dla siebie o długie życie ani też o bogactwa, i nie poprosiłeś o zgubę twoich nieprzyjaciół, ale prosiłeś dla siebie o umiejętność rozstrzygania spraw sądowych, oto spełniam twoje pragnienie i daję ci serce mądre i pojętne, takie, że podobnego tobie przed tobą nie było i po tobie nie będzie». Oto słowo Boże. |
||||
|
Psalm responsoryjny |
Ps 119 (118), 57 i 72. 76–77. 127–128. 129–130 (R.: 97a) | |||
|
Jakże miłuję Prawo Twoje, Panie. Pan jest moim działem, Niech Twoja łaska będzie mi pociechą Przeto więcej miłuję Twoje przykazania Twoje napomnienia, Panie, są przedziwne, |
||||
|
Drugie czytanie |
Rz 8, 28–30 | |||
|
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian Bracia: Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał – tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił – tych też obdarzył chwałą. Oto słowo Boże. |
||||
|
Śpiew przed ewangelią |
Por. Mt 11, 25 | |||
|
Alleluja, alleluja, alleluja. Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, |
||||
|
Ewangelia |
Mt 13, 44–52 | |||
|
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza Jezus opowiedział tłumom taką przypowieść: «Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju. Gdy się napełniła, wyciągnęli ją na brzeg i usiadłszy, dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili. Tak będzie przy końcu świata: wyjdą aniołowie, wyłączą złych spośród sprawiedliwych i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Zrozumieliście to wszystko?» Odpowiedzieli Mu: «Tak». A On rzekł do nich: «Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem królestwa niebieskiego, podobny jest do ojca rodziny, który ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare». Oto słowo Pańskie. |
||||
17 stycznia 2021 00:00