26. niedziela zwykła
|
||||
|
Pierwsze czytanie |
Ez 18, 25–28 | |||
|
Czytanie z Księgi proroka Ezechiela Tak mówi Pan Bóg: Jeśli sprawiedliwy odstąpił od sprawiedliwości, dopuszczał się grzechu i umarł, to umarł z powodu grzechów, które popełnił. A jeśli bezbożny odstąpił od bezbożności, której się oddawał, i postępuje według prawa i sprawiedliwości, to zachowa duszę swoją przy życiu. Zastanowił się i odstąpił od wszystkich swoich grzechów, które popełniał, i dlatego na pewno żyć będzie, a nie umrze». Oto słowo Boże. |
||||
|
Psalm responsoryjny |
Ps 25 (24), 4–5. 6–7. 8–9 (R.: por. 6a) | |||
|
Wspomnij, o Panie, na swe miłosierdzie. Daj mi poznać Twoje drogi, Panie, Wspomnij na swoje miłosierdzie, Panie, Dobry jest Pan i łaskawy, |
||||
|
Drugie czytanie |
Flp 2, 1–11 | |||
|
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian Bracia: To dążenie niech was ożywia; ono też było w Chrystusie Jezusie. On to, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, by na równi być z Bogiem, lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stając się podobnym do ludzi. A w zewnętrznej postaci uznany za człowieka, uniżył samego siebie, stając się posłusznym aż do śmierci — i to śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych. I aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem — ku chwale Boga Ojca. Oto słowo Boże. |
||||
|
Śpiew przed ewangelią |
Por. J 10, 27 | |||
|
Alleluja, alleluja, alleluja. Moje owce słuchają mego głosu, |
||||
|
Ewangelia |
Mt 21, 28–32 | |||
|
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: Wtedy Jezus rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Celnicy i nierządnice wchodzą przed wami do królestwa niebieskiego. Przyszedł bowiem do was Jan drogą sprawiedliwości, a wy mu nie uwierzyliście. Uwierzyli mu zaś celnicy i nierządnice. Wy patrzyliście na to, ale nawet później nie opamiętaliście się, żeby mu uwierzyć». Oto słowo Pańskie. |
||||
27. niedziela zwykła
|
||||
|
Pierwsze czytanie |
Iz 5, 1–7 | |||
|
Czytanie z Księgi proroka Izajasza Chcę zaśpiewać memu Przyjacielowi pieśń o Jego miłości ku swojej winnicy! Przyjaciel mój miał winnicę na żyznym pagórku. Otóż okopał ją i oczyścił z kamieni, i zasadził w niej szlachetną winorośl; pośrodku niej zbudował wieżę, także i tłocznię w niej wykuł. I spodziewał się, że wyda winogrona, lecz ona cierpkie wydała jagody. «Teraz więc, o mieszkańcy Jeruzalem i mężowie z Judy, rozsądźcie, proszę, między Mną a winnicą moją. Co jeszcze miałem uczynić winnicy mojej, a nie uczyniłem w niej? Czemu, gdy czekałem, by winogrona wydała, ona cierpkie dała jagody? Więc dobrze! Pokażę wam, co uczynię winnicy mojej: rozbiorę jej żywopłot, by ją rozgrabiono, rozwalę jej ogrodzenie, by ją stratowano. Zamienię ją w pustynię, nie będzie przycinana ni plewiona, tak iż wzejdą osty i ciernie. Chmurom zakażę spuszczać na nią deszcz». Otóż winnicą Pana Zastępów jest dom Izraela, a ludzie z Judy szczepem Jego wybranym. Oczekiwał On tam sprawiedliwości, a oto rozlew krwi, i prawowierności, a oto krzyk grozy. Oto słowo Boże. |
||||
|
Psalm responsoryjny |
Ps 80 (79), 9 i 12. 13–14. 15–16. 19–20 (R.: por. Iz 5, 7a) | |||
|
Winnicą Pana jest dom Izraela. Przeniosłeś winorośl z Egiptu Dlaczego zburzyłeś jej ogrodzenie Powróć, Boże Zastępów, Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie, |
||||
|
Drugie czytanie |
Flp 4, 6–9 | |||
|
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian Bracia: Na koniec, bracia, wszystko, co jest prawdziwe, co godne, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co zasługuje na uznanie: jeśli jest jakąś cnotą i czynem chwalebnym — to bierzcie pod rozwagę. Czyńcie to, czego się nauczyliście, co przejęliście, co usłyszeliście i co zobaczyliście u mnie, a Bóg pokoju będzie z wami. Oto słowo Boże. |
||||
|
Śpiew przed ewangelią |
Por. J 15, 16 | |||
|
Alleluja, alleluja, alleluja. Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem, |
||||
|
Ewangelia |
Mt 21, 33–43 | |||
|
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna. Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: „To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo”. Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc przybędzie właściciel winnicy, co uczyni z owymi rolnikami?» Rzekli Mu: «Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze». Jezus im rzekł: «Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: „Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach”. Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce». Oto słowo Pańskie. |
||||
17 stycznia 2021 00:00